Blog

Wie zich niet interesseert voor de online ervaringen van kinderen, kan beter zijn mond houden over cyberpesten

Geschreven door Justine Pardoen, hoofdredacteur Ouders Online en Mediaopvoeding.nl.

 

Een aantal kort op elkaar volgende zelfmoorden onder jongeren heeft ertoe geleid dat er nu wetgeving in de maak is: scholen moeten dan straks niet alleen een pestprotocol hebben, maar ook structureel preventief aandacht besteden aan pesten, met speciale aandacht voor cyberpesten. Gaan er dan lessen komen over online pesten? Dat zal niet veel uithalen, ben ik bang. Als je je niet interesseert in de online ervaringen van kinderen, heeft het enkele geen zin om te vertellen dat ze niet mogen cyberpesten. Ze zullen denken ‘ja, duhuh’, maar verdere reflectie blijft uit en de weerstand om met volwassenen te praten over internet is gezaaid.

Wat kunnen wij dan wel doen? Mijn suggestie is dat we ouders stimuleren met hun kinderen zoveel mogelijk te praten over wat ze online doen en meemaken. Vanaf het moment dat ze op internet mogen. Ouders kunnen dus het beste praten over allerlei online ervaringen en gedrag, over fatsoensgrenzen, over aardig en onaardig gevonden worden. Hoe komt het dat je online iets zegt wat je op het schoolplein nooit zou zeggen tegen iemand? Wat zijn jouw grenzen, wanneer gaat iets te ver? Wie bepaalt eigenlijk wat mag en wat niet, op internet? En praat met tieners over groepsdruk, zoals die ook heerst in groepen op WhatsApp, Instagram, Snapchat, Facebook en nu het nieuwe Telegram… Hoe kun je iemand helpen die daar te grazen wordt genomen? Heb je zelf wel eens iets gedaan wat je eigenlijk niet wilde, onder druk van de groep? Waarom?

Uiteindelijk gaat het erom dat kinderen empathie ontwikkelen – en laat dat nou een mooi onderwerp zijn voor een ouderbijeenkomst!

Tips

Om te reageren dien je eerst in te loggen.

Heb je nog geen profiel? Registreer dan eerst om een nieuw profiel aan te maken.