Blog

Innovatie: het gat tussen congres en werkvloer

Met veel plezier lees ik over allerlei nieuwe ontwikkelingen binnen zorg en welzijn. Op allerlei congressen bespreken innovatieve mensen de mooiste serious games, domotica, apps en digitale hulpmiddelen. Deze innovatie mag ook vooral niet stilstaan en staat (over het algemeen) ten dienste van ons als burger. Ze bieden de mogelijkheid om meer op eigen kracht te doen, langer (kwalitatief) zelfstandig  te blijven, hulp laagdrempeliger te maken en er zijn nog tal van andere voordelen.

Zelf draag ik hier mijn steentje aan bij door mee te denken en te ontwikkelen, te adviseren en te trainen en vooral de vele krachten van techniek en internet uit te dragen. Het vergroten van eigen kracht, eigen regie en eigenaarschap bij de burger is hierbij het uitgangspunt.

Ik merk echter nog heel vaak dat er een groot gat zit tussen deze prachtig gepresenteerde innovaties en de werkvloer. Welzijnswerkers staan midden in een enorme maatschappelijke verandering. Van fysieke werkplek tot de inhoud van de functie alles is aan verandering onderhevig. Er liggen veel kansen, maar er zijn ook veel onzekerheden. Het kost in ieder geval veel energie.

De ruimte om ook op de hoogte te zijn van nieuwe innovaties, laat staan deze uit te proberen in het werk, is daarom erg beperkt. Ze zijn zich zeker bewust van de mogelijkheden, maar om dit zelf in te voeren in het werkproces is nog een stap te ver.

Daar komt bij dat de ontwikkeling door gaat. Veel welzijnswerkers zijn zich net aan het verdiepen in de mogelijkheden van procesmatige hulp via chat en mail. De mogelijkheden van spellen en mobiele applicaties gaat dan nog wat te ver.

Ik merk dat ik zelf weleens kan doorschieten in mijn enthousiasme. Ik heb prachtige ontwikkelingen gezien en voor ogen, maar merk dan in mijn verhaal dat het de collega werkers begint te duizelen.

Veel innovaties hebben hun tijd nodig om een weg te vinden richting de praktijk. Deze zijn op dit moment leuk voor congressen, maar voorlopig is de praktijk nog niet klaar voor deze middelen. Het werken via middelen die al jaren voor handen zijn, zoals chat en community begint pas de laatste jaren echt te landen in de welzijnspraktijk. Natuurlijk zijn er voorlopers, maar daar tegenover staan nog veel meer organisaties die de chat nog niet “ontdekt” hebben. 

Het is belangrijk om te starten bij de burger/klant/deelnemer, wat heeft hij nodig om (zoveel mogelijk op eigen kracht) antwoord te krijgen op zijn vraag. Daarnaast is het echter zeker zo belangrijk goed aan te sluiten bij de welzijnsprofessional. Wat hebben zij nodig om aan de slag te gaan?

Ze moeten zich in ieder geval voldoende vaardig voelen. Op dit moment komen nieuwe welzijnswerkers nog zonder enige kennis van online hulpverlenen van de opleiding (een enkeling daargelaten). Het is belangrijk dat werkers voldoende training krijgen in het werken met techniek, maar ook met de methodiek. Deze is namelijk wel degelijk anders via online kanalen. Daarnaast gaat het om veel reflectie in de vorm van coaching en intervisie. Online werken vraagt meer zelfstandigheid van de gebruiker, maar zal ook meer loslaten vragen van de hulpverlener. Vragen als “maak ik mezelf niet (gedeeltelijk) overbodig, als ik een online aanbod opzet”, “wat is mijn rol?” of “kunnen mijn klanten dat wel” komen regelmatig naar boven. Het is belangrijk om deze “identiteitsvragen” goed te bespreken en te onderzoeken.

Dit is dan ook hetgeen ik bepleit. Het is goed om door te innoveren, maar besteed vooral ook aandacht aan de innovaties die nu de werkvloer bereiken. Zorg er voor dat deze goed integreren in de organisatie, maar vooral ook in de werker. Doe dit door het aanpassen van het onderwijs, door goede trainingen aan te bieden en mensen vooral de tijd te geven te wennen aan deze nieuwe vorm van werken. De implementatie van nieuwe werkwijzen kost jaren.

Geef werkers die tijd en zorg voor een kwalitatief goed “blended” aanbod.

Martijn Wesseling

www.martijnwesseling.nl

Om te reageren dien je eerst in te loggen.

Heb je nog geen profiel? Registreer dan eerst om een nieuw profiel aan te maken.

Hallo Martijn,

Wat een mooi verhaal heb je geschreven. Ik onderstreep dit helemaal. De werkers op de werkvloer willen ook graag geschoold worden en het onderwijs heeft hierin nog een slag te slaan. Zoals je weet zijn wij op de Hogeschool in Leeuwarden hier druk mee bezig en ik heb dan ook je mooie verhaal gekopieerd naar onze website/ platform voor eSocialWork: www.esocialwork.nl


Hartelijke groeten,
Marcha Hartman- van der Laan
Docent en onderwijsontwikkelaar NHL